Sterren smakken op het ijs

Het programma sterren dansen op het ijs is wederom goed voor prima kijkcijfers. Ik kan zelf nooit kijken, ik werk op die tijd. Ik zit alleen wel vol verwondering te kijken naar de verhalen die ik de rest van de week zie op internet. Danny de Munk heeft iets opgelopen aan zijn knie en doet niet meer mee. Babette van Veen moest naar het ziekenhuis en heeft een gekneusde rib. Monique Smit, zelfde verhaal, ook iets met een rib. Beau van Erven Dorens maakte een doodsmak op het ijs. Kortom het programma heeft iets weg van M.A.S.H.

Wat ik niet begrijp is dat al die sterren mee mogen doen aan sterren dansen op het ijs. Het kost bergen met tijd en energie en de kans dat je iets oploopt waarmee je de rest van je werk niet meer kan doen is groot. Voetballers mogen niet op wintersport ivm de kans op blessures, dat is best te begrijpen gezien de bedragen die ze bij hun club verdienen. Ik snap niet dat deze mensen wel mee mogen doen aan mash op het ijs. Het zal goed zijn voor je populariteit maar tegen welke prijs? Afijn, veel kijkplezier komende week. Jullie kunnen inzetten op wie het volgende slachtoffer van SDOHIJ zal worden in de ziekenboeg, ik zet in op Sieneke...

messenblok voodoo, leuke gadget

voodoo messenblok, ook bekend als The Ex

Heb je het echt nodig? Nee, in de opties need or want is wel heel duidelijk een want. Deze messenset is toch een lust voor het oog? Eindelijk eens niet zo'n suf houten blok in de keuken of een lelijke maar zeer praktische magnetische metalen strip aan de muur. Dit is wat mij betreft topdesign. Een mooie eyecatcher voor in je designkeuken.

In het mannetje zitten magneetjes om je mes netjes op zijn plaats te houden.
Naast de naam voodoo messenblok staat hij ook bekend als The Ex...Zo leuk
Een ander design is " the 5 finger fillet " Zeker net zo leuk.
Als je zo'n messenblok wil hebben kan je in veel design webshops terecht. google maar even op voodoo messenblok.

the five finger fillet

Het ontwerp is van Raffaele Iannello. Hij werd in 1974 in Italie geboren.

Tipp-ex experience

Voor de jongere lezers: tipp-ex is een product dat je vroeger gebruikte op je typemachine. Ehhh een typemachine is een printer met toestsenbord er aan vast en dus zonder beeldscherm en ook zonder backspace functie en delete knopje. Je kon met tipp-ex dus je fouten herstellen.

Later kwam het ook op de markt voor gewoon met pen geschreven teksten. Het zit in een klein potje, het is vloeibaar en in de dop zat een klein kwastje. In mijn middelbare school periode een vast onderdeel in je etui. Je gebruikte het vooral om je nagels mee te lakken, eraan te ruiken, en agenda mee vol te kliederen. Tegenwoordig noemen we het klunzenblubber.

De klunzenblubber gaat echter toch met zijn tijd mee, zie dit filmpje op Youtube

500 miljoen golfballen per jaar verloren

Zo af en toe ga ik een balletje slaan, een golfballetje welteverstaan. Ik ben nog lang geen pro dus ik heb regelmatig een afzwaaier en als er ergens een sloot of een meertje is als hindernis dan heeft mijn bal vaak het idee dat tijd is voor een bad.

Ik blijk gelukkig niet de enige golfer te zijn die wel eens een bal kwijtraakt. Per jaar raken we 500 miljoen ballen kwijt! Stel je eens voor hoeveel dat is, hoeveel vrachtwagens met golfballen is dat wel niet?

Dat ze kwijt raken is volledig te begrijpen maar waar blijven ze dan? Je kan ze vaak wel 2e hands kopen, de zogenaamde lakeballs maar dan nog! Er liggen dus miljarden golfballen te wachten op hun baasje.

De Deense golffederatie heeft uit laten zoeken dat een golfbal er 100 tot 1000 jaar over doet om te vergaan dus dat kan ook niet aan de orde zijn. Al die ballen zijn dus ergens. Raar idee.

Er zijn overigens al ballen met een sensor erin zodat je hem beter terug kan vinden en er zijn ook ballen die beter biologisch afbreekbaar zijn. Vooral dat laatste lijkt me een prima ontwikkeling voor de snelstgroeiende sport van Nederland. Er zijn zelfs golfballen die veranderen in visvoer, ideaal voor opvarenden van een cruiseschip.

Plakband in de keukenla

Soms krijg je wel eens tips waarvan je denkt: dat ik daar zelf niet op ben gekomen. Er is er een die wil delen: leg een plakbandapparaatje in je keukenla.

Ik gooi elke maand kilo's eten weg omdat het pakje/zakje waarin het in zit niet goed dicht kan nadat je het open hebt gemaakt. Chips, koekjes, maar vooral vleeswaren, kaas, toastjes, noem maar op. Vooral de goedkope verpakkingen zijn een drama. Goedkope plakjes kaas zitten in alleen maar een plastic hoesje. Je krijgt het alleen maar open met een schaar en eenmaal open.... juist, binnen 2 dagen zijn de randjes al hard en dat was niet de bedoeling van jonge kaas. Ook vleeswaren heb je in zulke pakjes, na 2 dagen gaan de randjes al omkrullen maar die salami kan echt wel langer dan 2 dagen goed blijven in de koelkast. De oplossing is simpel, gewoon dichtplakken met plakband. Werkt super voor mij. Ik heb voor zakjes ook wel van die speciale knijpers maar dat werkt dan weer niet bij die potjes kwark en yoghurt met zo'n metalen deksel, die gaat ook altijd weer omhoog krullen. Er zijn natuurlijk ook van die dozen te koop waar alles goed in blijft maar die zijn ook niet echt handig.... een enorme vleeswarendoos met alleen een paar plakjes ham erin neemt wel veel ruimte in. Een bewaardoos voor de muesli is wel heel groot als je maar een klein zakje hebt en die is al bijna op. Voor mij is de plakband tip echt ideaal. 

Waarom is het woord scheet meetal positief bedoeld?

Naar aanleiding van een andere blog over haringen die communiceren via scheten zat ik nog even door te denken over dit onderwerp. In de spreektaal, en zeker in Amsterdam, is het een vrij normaal woord. "Zeg scheet, pak jij effe een pilsje voor me" Oké, niet erg gezellig misschien maar het woord scheet is zeker niet negatief bedoeld. Ook bij pasgeboren baby's, bij kleine lieve puppy's roepen we uit "wat een scheetje!"

Het is eigenlijk wel raar dat we iets positiefs, iets liefs bedoelen en dat we dan het woord scheet gebruiken. Een scheet ruikt toch vies! We lachen mensen uit die per ongeluk in het openbaar een windje laten en toch noemen we een puppy al snel een scheetje. Veel logischer zou het zijn om bijvoorbeeld te zeggen ach, wat een kusje. Een kusje heeft voor mij een positievere associatie.

Nog een weetje waar niks aan hebt maar wel leuk om te weten: 14 scheten per dag is gemiddeld voor een mens.

Diepvries pizza Casa di Mama

Vandaag was een drukke dag dus ik had geen zin om serieus te koken. In de supermarkt zijn legio oplossingen te koop voor dit soort dagen dus ik loop mijn buurtsuper binnen en grijp naar de Pizza di mama, dat is een pizza zoals je moeder hem maakt denk ik dan.... Mijn moeder had diepvries pizza's met bodem van karrrtoooon (ken je die reclame nog?) Ik ga er maar vanuit dat niet mijn moeder aan de wieg heeft gestaan van deze pizza, maar de gezellige italiaanse moeke uit de reclamespot van Dr. O.

Afijn, ik naar huis, ruk de doos open en daar is de pizza, plasic eraf , kartonnen bodem wegdoen, bakpapiertje laten zitten. Oven heet voorverwarmen, even wachten, nog even wachten, pizza! Smaakt best goed is niks mis mee, maar de verpakking is wel bijzonder naar mijn idee. Volgens de FAQ van Dr. O. is dat bakppapier om je oven schoon te houden. Klinkt handig slaat nergens op volgens mij. Stel nou dat er zoveel kaas op zou zitten, dus ook op de rand wat niet het geval is, dan zou het van de pizza af kunnen lopen maar dan heb je weinig aan een bakpapiertje wat exact de maat van de bodem heeft, dan gaat het er alsnog naast. Het is niet aan de orde want er loopt niks af, er zit geen kaas of tomaat aan de buitenkant. Dat laatste is trouwens geen kritiek op de pizza, een randje waar de pizza goed kan vasthouden zonder dat je met je tengels in de bloedhete kaas zit is prima.  

Dan de katonnen bodem onder de pizzabodem en het bakpapiertje. Wat daar de bedoeling van is is mij ook niet duidelijk, het is een plakkerig stuk karton en er zitten miniscule gaatjes in. Je moet er niks mee doen, alleen weggooien. Waarom krijg ik het dan? De FAQ geeft er geen antwoord op. Wie het weet mag het zeggen.

Nou ja, ik zit weer cynisch te doen. De smaak was voor een diepvriespizza best goed, het is zo klaar dus wat dat betreft krijgt Dr. O. een complimentje. De observeerster snapt alleen niks van de verpakking.